Wandelen met Marjo

Senna

2011-02-05T12:57:00.015+01:00

En dit is Senna. Ze is een mooie Duitse Herder. Ze zit goed in haar vacht. Ze is pas 3 jaar oud. Maar ze moet nog wel wat leren. Nu trekt ze nog flink aan de lijn en dat is niet altijd fijn. Maar ik zag wel dat ze wat kan leren. Jij moet consequent zijn. Ze is ook erg beschermend naar de baas toe. Ze houdt van lange wandelingen.

Toen ik haar kwam ophalen, ik heb pas 2x met haar gelopen, dus ze kent me nog niet zo goed, was ze erg angstig om aangelijnd te worden. Toen Hans kwam, de vaste vrijwilliger die haar vaak uitlaat, werd ze wel enthousiast. Ze kwam helemaal blij op hem af. Toen ze eenmaal aangelijnd was, ging ze wel enthousiast met me mee. Want eenmaal buiten het hek was alles helemaal goed. Ik kreeg knuffels in de vorm van het wrijven met haar zij langs mijn been. Ze laat zich ook kriebelen op haar kop. En ze is gek op stokken, niet dat ze ze afgeeft, maar ze loopt er lekker mee in haar bek.

Ik heb wel even gelachen onderweg. Ze reageerde kwispelend op een paar blaffende erg honden en bleef maar achterom kijken. Maar toen we langs een weiland met schapen liepen gebeurde er iets onverwachts. Een schaap stond met zijn poten te trappelen en te snuiven. Senna schoot achter mijn benen. Wat was dat nu. Hmmm, daar ging haar stoere imago. Tenniet gedaan door een opstandig schaap. Komen we even later langs een tuin met daarin een stenen kip, wilde ze daar heel stoer naar toe. Ze trok wild aan de riem. Ja, ja, die kon ze wel hebben. Ik moest er erg om lachen. Ze houdt ook wel van een beetje stoeien, maar jij moet de grens aangeven. Ze rollebolt door het gras en duwt haar grote lijf tegen je aan voor een kroel.

Ze is een leuke, lieve hond, waar je nog veel plezier aan kan beleven. Maar een beetje training is wel nodig. En jij moet de langste adem hebben, zij is al snel vergeten dat ze iets moet. Commando's volgt ze goed op, maar het moet niet te lang duren. Dan gaat ze weer lekker haar eigen ding doen.

Je ziet ook verschil in de twee foto's. De bovenste heel allert en stoer. De onderste koddig met die tong uit haar bek. Om zich heen kijkend waar ze naar toe kan gaan. Nog steeds wel allert, maar ook al weer afgeleidt.

Kortom een hond die je moet verleiden om te werken. En hou dat werken ook aangenaam voor haar. Zolang je haar volledige aandacht heeft, kun je haar veel leren. Dan is ze je beste vriend.

Mingo

2011-02-05T12:48:00.003+01:00

Ik ben dit keer maar een klein stukje met mijn grote vriend weg geweest. Hij was ook best enthousiast om mij te zien. Hij begroette me in ieder geval heel uitbundig. Hij was al een eind wezen lopen, maar wilde toch weer graag een kort rondje mee. Hij sprong alle kanten uit en was net een jonge pup. Hij rolde in het natte gras, snuffelde aan de takken en deed net of het zijn eerste rondje uit was. Gekke Mingo. Ik vind hem geweldig, deze grote stoere hond. Oja hij heeft berenkracht, maar luistert best goed. Ik had hem nu mee aan de korte riem, maar het liefst heeft hij nog meer vrijheid om rond te dollen.

En zo lief dat hij is. Hij laat zich kroelen en dan wil hij je graag zijn genegenheid tonen door jou een lik te geven.

Ik hoop echt dat er snel iemand komt voor deze heerlijke knul.

Muchacho en Sientje

2011-02-05T12:18:00.005+01:00

Ik heb een voorliefde voor rode katten. Ze hebben vaak een eigenwijs smoeltje en ook zijn ze qua karakter vaak ook lekker eigenwijs. Dus vandaar dat ik deze keer 2 van de vele rode katten in de Dierenstee in het zonnetje wil zetten.

Muchacho en Sientje.

Muchacho is een voormalig zwervertje. Een ex kater. Hij is het zwervend bestaan nu echt een beetje zat, hij is dan ook al 8 jaar oud. En zelfs een kater verliest op een dag zijn wilde haren. Hij laat zich nu aaien en houdt wel van een kroel. Maar wil daarbij graag zijn trots bewaren, wordt het hem te heftig of heeft hij er echt geen zin in dan tilt hij zijn pootje op om je dit duidelijk te maken. En dat is zijn goed recht. Hij is dan ook een rooie. Hij wacht nu op een warm thuis en een eigen mandje. Toen ik er van de week was, bracht ik snoepjes mee. Nou dat wilde hij wel, maar dan wel graag voor hem neerleggen. Hij lag daar prima in zijn rieten stoel. Hij liet zich lekker achter zijn oren kroelen en over zijn rug. Mijn hand in de gaten houdend of er nog meer van die lekkernijen uit dat zakje kwamen. Een lieverd, dat is tie, maar nog steeds een eigen willetje.

En dit is Sientje. Ze is er nog niet zo heel lang. Maar wat een schoonheid. Ze is heel nieuwsgierig. En 6,5 jaar oud. Snoepjes, ja dat wilde ze wel, ze at ze uit mijn hand en liet zich uitvoerig kroelen. Ze wil zo graag weer een thuis met lieve mensjes. Ze is lief, aanhalig en gek op klimmen. Ze vroeg ook steeds om mijn aandacht. Snel ophalen die mooie rooie. Rooie Sien wil een eigen krabpaal. En speeltjes en een warm mandje. Dat is toch niet te veel gevraagd. Kom eens kijken in de Dierenstee naar haar of naar de andere poezenbeesten.

Er zit vast wel iets voor je bij.

Droepie in de sneeuw

2010-12-26T16:04:00.003+01:00

En hier nog even een berichtje van Droepie. Ik nam hem op eerste kerstdag ook nog even mee naar buiten. Hij genoot ook wel van sneeuw, maar kroop toch het liefst op de bank in het keukentje. Hij houdt zo van alle aandacht. En vond de gezelligheid op die eerste kerstdag erg fijn. Lekker snoepen van de koekjes enz.

Ook de gekookte kip, die eigenlijk voor de katten was bestemd, vond hij heerlijk. Er was genoeg. Hij is asiel dier van de maand, maar zou hij ook niet de gelukkigste hond van Nederland zijn als hij een eigen thuis zou krijgen. Het is zo'n aanhankelijk kereltje.

Ik wil ook even stilstaan bij het feit dat ook met de kerst, wanneer heel veel mensen thuis of bij anderen kerstfeest vieren, er vrijwilligers van de Dierenstee bereid waren om de hokken schoon te maken, honden uit te laten, kattenbakken te verversen en de nodige kroeltjes uit te delen. Helemaal toppie.

Toen ik in de middag thuis kwam en mijn eigen luie prinsjes en prinsesjes zag liggen in mandjes, op de bank of op de krabpaal, ging mijn hart uit naar de dieren in de Dierenstee. Wat zouden ook zij graag zo'n leventje hebben. Hopelijk komen er snel veel mensen kijken of zij een hond, kat of konijn gelukkig kunnen maken.

Ik wens iedereen nog fijne dagen. En denk een beetje aan de dieren in de Dierenstee.

Voorzichtig met vuurwerk, de meeste dieren zijn daar niet dol op.

Veel liefs en goeds voor het nieuwe jaar, Marjo

Mingo

2010-12-26T15:14:00.007+01:00

Dit is Mingo. Ik ben op eerste kerstdag met hem in de sneeuw wezen wandelen. Wat vond hij dat leuk. Alles moest worden besnuffeld. En sneeuwballen opvangen was ook al erg leuk. Rennen in de opstuivende sneeuw vond hij prachtig.

Mingo is een kruising tussen een Akito Unu en een herder. Prachtig. Zijn vacht is super dicht en hij ziet er uit als een stoere hond. Dat is hij ook wel een beetje hoor. Maar hij speelt nog alsof hij een puppy is. En toch is hij al 4 jaar oud. En hij wil ook heel graag knuffelen. Heerlijk zoals hij staat te genieten als je hem aait. En hij is dan ook heel bereid om je daarvoor te belonen met een grote lik.

De dag ervoor ben ik ook al met hem wezen wandelen, dat was voor ons beide een kennismakingswandeling. Ik viel voor hem als een baksteen. Oké, hij luistert nog niet zo goed, dus daarin moet je wel heel consequent zijn. Maar hij is zo supervriendelijk. En voor een koekje wil hij best naar je luisteren, geeft zelfs een poot. Hij kan door zijn grote uiterlijk wel een beetje aan de riem trekken. En dat is met de gladheid niet altijd handig. Maar ik denk dat met de juiste houding je hem nog van alles kan aanleren.

En het is logisch dat deze jongen van de sneeuw en kou houdt. Door zijn dikke vacht is hij goed beschermd. En ravotten in de sneeuw is toch het einde. Grappig hoe hij in de lucht sprong toen een eend vlak voor hem uit de sloot fladderde. Hij was hierop niet voorbereidt. Maar de andere eenden vond hij niet echt interessant. Graven in de sneeuw dat had zijn aandacht en dan de luchten opsnuiven van wat daar onder ligt.

Mingo heeft moeite met alleen thuisblijven, maar met wat geduld kan hij dat ook vast wel leren.

Het is een leuke hond, die veel beweging nodig heeft om zijn energie kwijt te raken. Echt een hond voor de lange wandelingen. Hij is best sterk, maar weet dat te beteugelen, wanneer je dat van hem verlangt. Ik vond dat hij aan de lange uitlooplijn net zo goed luisterde als wanneer ik hem de dag ervoor aan de korte lijn had. En de lange lijn liet hem vrij om lekker te rennen. Hij is lekker nieuwsgierig. Hij toont zijn aanhankelijk vooral als je heerlijk door zijn vacht kriebelt.

Wie wil deze stoere, vriendelijke reus een fijn thuis geven. Hij verdient een grote eigen mand of kussen. Mingo, een prachthond, maar dat is mijn mening. En je krijgt wat je ziet, een grote vriendelijke, vol energie zittende knaap.

Droepie

2010-10-16T11:58:00.007+02:00

Mag ik je voorstellen aan Droepie. Aan zijn naam is al te horen dat het een lieverd is. Ik ben met hem op stap geweest en zijn naam doet hem eer aan.

Toen ik hem ophaalde moest hij erg blaffen. Maar wat was dit kleintje enthousiast.

Hij had er zin in. In eerste instantie had hij alleen maar oog voor alles wat er rondom hem was. Veel plasjes, daar is het een reu voor. Ook al is hij geholpen, het is natuurlijk nodig dat iedere andere hond weet dat hij daar is geweest.

Op het gras lopen was minder leuk dan gewoon op het asfalt. Was wel grappig, ik liep vaak alleen in het gras terwijl meneer op de verharde weg liep. Okee, hij wilde geen natte vieze pootjes zeker.

Geduldig poseerde hij even voor de camera. Op commando zit en lig deed hij wat er verlangd werd. Het koekje daarna werd heel voorzichtig uit je handen gepakt.

Ik kreeg zelfs likjes.

Stevig stapte het dappere baasje naast me, achter me of voor me mee.

Hij liet niet merken dat hij moe werd, al zag ik af en toe wel dat zijn tong uit zijn bek hing. Het was te nat om even uit te rusten dus we liepen de 2 uur gewoon rustig door.

Dit hondje wil een baasje die veel met hem onderneemt. Lekker gezellig met de baas mee, waarheen dan ook. En met zijn 7 jaar verdient hij het ook om zoveel aandacht te krijgen. Hij blafte uit frustratie nadat ik hem terug had gebracht. Het liefst had hij nog veel meer kroeltjes en aandacht gewild.

Droepie wil dan ook graag zo snel mogelijk een eigen baasje, met wie hij al zijn liefde en vriendelijkheid kan delen.

Wie geeft dit lieverdje een kans op nog een aantal mooie, warme jaren. Samen wandelen, boodschappen doen, op visite gaan en vooral veel aandacht.

Hij wordt niet graag alleen gelaten.

Er is vast wel iemand die zit te wachten op zo'n trouwe kameraad. Hij is niet zo groot maar heeft een hoop vriendelijkheid te bieden.

Doortje

2010-09-02T20:02:00.005+02:00

Dit is Doortje. Een schattig wit met bruin Jack Russell vrouwtje. Vooral dat bruin om haar linkeroog maakt dat ze een koddige uitstraling heeft. Ze is pas 3 jaar oud. En nog heel erg schichtig. Maar met de juiste begeleiding komt dat nog wel goed. Ze wil wel heel graag met je mee wandelen, maar vindt alles een beetje eng. Ze springt en huppelt aan haar riempje. Maar toen er een groot paard aankwam werd ze ineens erg bang. Dan trekt ze aan haar riempje en wil er zo ver mogelijk vandaan. Ze laat zich dan wel aaien en komt ook naar je toe wanneer je naast haar knielt. Ze gunt zichzelf niet de tijd om aan dat grote beest te wennen. En wil alleen maar weg. Of heel dicht bij jou zijn. Daar moet zeker aan gewerkt worden. Het is dan ook niet verstandig om haar los te laten lopen. Ze zou dan zeker de benen nemen.

Maar ze is niet altijd bang hoor. Ze kan er ook heel stoer bij staan. Staartje omhoog en kwispellen maar. Dat zag ik ook bij Tippie, de andere Jack Russell.

Ik denk dat ze zeker de tijd nodig heeft om alles in de omgeving in zich op te nemen. Wanneer ze zich wat zekerder voelt, en ze is in een bekende omgeving dan zie je geen bang gedrag meer.

Toen ik vroeg of dat ze wilde gaan zitten, reageerde ze daar niet echt op. Een koekje kwam ze wel halen.

Ze schrok ook heel even toen twee wandelaars haar wilden aanhalen, maar daar was ze zo overheen. En liet zich toen even aaien.

Ze springt letterlijk door het hoge gras. En dat is een koddig gezicht.

Ze is echt een schatje om te zien en heeft een evenwichtig thuis nodig waar ze kan leren om haar angsten te vergeten. Liefde, zachtheid, maar ook duidelijkheid heeft deze kleine meid nodig.

Tippie

2010-09-02T19:50:00.007+02:00

Deze week ben ik met Tippie wezen wandelen.

Tippie is een gecastreerd reutje van het ras Jack Russell. Hij is heel aanhankelijk. Is ook graag bij je.

Ik was benieuwd of hij een lange wandeling aankon. Ik was dan ook verrast dat hij de 2 uur dat we wandelden geen enkele vermoeidheid toonde. Hij liep vaak voor me uit en keek af en toe achterom of ik nog wel mee kwam.

Hij was zeer op mij gericht.

Voor een koekje ging hij netjes zitten en pakt het voorzichtig uit je hand.

Voor het maken van foto's had hij eigenlijk geen tijd. Steeds wilde hij maar verder. En toen ik even na een uur wilde gaan zitten, vond hij dat maar zozo.

Voor een koekje kwam hij dan wel even bij me zitten. Nieuwsgierig keek hij om zich heen wat er allemaal te beleven viel.

Ik vond hem een echte lieverd en hij stapte zo dapper met me mee. Zelfs grote paarden konden hem geen vrees aanjagen. Hij blafte zelfs naar een paard dat iets te dicht bij hem kwam. Zo van hé ga eens opzij, ik sta er ook nog.

Zijn snelle loopje was net een huppeltje. Erg koddig om te zien. En zelfs na een dik uur kon hij nog huppelen.

We kwamen ook een andere hond tegen, een jonge hond, maar zeker 3 maten groter dan hij. Ze snuffelden wat aan elkaar en verder was het okee.

Ook is hij erg gericht op andere mensen. Wil overal wel een knuffel krijgen. Het is een lief kameraadje dat graag alle aandacht wil die hij kan krijgen.

En dat gun je hem ook.

Allemaal kleine poesjes

2010-09-01T12:12:00.005+02:00

Behalve Danny en Vinnie en nog heel veel meer jonge en oudere katten, zijn er ook weer heel veel kittens. Ze zijn zo schattig.

Allemaal kleine draakjes, kroeltjes, druktemakertjes en zachtaardige poesjes in de dop. En ook heel veel kleuren zijn er vertegenwoordigt.

Ze zijn allemaal geweldig om te zien.

Toch kun je wanneer je de tijd neemt zien wat voor poesje het gaat worden.

Ze moeten nog veel leren en hebben veel tijd nodig om te spelen.

Een jong katje kost tijd, heel veel tijd. Vaak kost het ook een hoop energie om het kleine ding van alles te leren. Niet in je gordijnen hangen, niet de bank als krabpaal gebruiken. Het plasje moet in de bak en niet ernaast.

Planten zijn niet om in te happen enz, enz.

Maar je zal er ook heel veel plezier van ondervinden.

En wanneer ze zo klein zijn zie je ook hoe ze uitgroeien.

Voor wie zo'n klein drukte makertje toch niet de beste keus is, er zitten nog zoveel lieverds die al wat ouder zijn in de Dierenstee.

Zij hebben vaak al geleerd wat wel en niet mag.

Ze willen allemaal een eigen mandje en krabpaal. Groot en klein.

Er is keuze genoeg. Voor een ieder is er wel een poes te vinden.

Danny

2010-09-01T11:59:00.004+02:00

Danny is een sealpoint europese korthaar kater.

Hij is een beetje afhoudend. Hij heeft veel aandacht nodig om een beetje los te komen, maar vindt het ook prima als hij zijn eigen plekje heeft.

De andere katten vindt hij prima als ze op afstand blijven.

Hij wil dus een plekje in huis bij mensen die hem zichzelf laten zijn en waar niet al te nieuwsgierige dieren rondlopen. Veel geduld moet je hebben. En hij heeft echt de tijd nodig om je te leren kennen.

Hij is al 10 jaar. Wie geeft hem de komende jaren een veilig mandje.

Vinnie

2010-09-01T11:49:00.002+02:00

Dit is Vinnie. Hij is bij de Dierenstee terecht gekomen als zwervertje.
In het begin moest hij alles en iedereen eerst maar eens op afstand bekijken.
Wanneer je nu in de kamer bij hem binnenkomt komt hij gelijk naar je toe voor een welverdiende knuffel. Hij wil al jouw aandacht en knuffelt wat af.
Af en toe mauwt hij naar je, wanneer de andere poezen ook geknuffeld worden. Het is een heerlijk beestje dat graag een plekje bij iemand thuis wil hebben.
Gisteren zag ik hem ook heel aandachtig naar de kittens kijken die in de ruimte ernaast zitten. Hij geeft hen kopjes door het gaas. En houdt hen goed in de gaten. Wat Vinnie ook doorgemaakt heeft tijdens zijn zwerversbestaan, hij zou nu graag een eigen plekje willen hebben.

King

2010-08-22T12:42:00.005+02:00

Na lange afwezigheid ben ik weer naar de Dierenstee geweest om met de honden te gaan wandelen. En ik keer terug in koninklijk gezelschap.

Ik ben namelijk wezen wandelen met King.

King is een witte Staffordshire Bull Terrier. Hij is een fors manneke van 5 jaar oud. En een ongelooflijke kroel.

Het was vrijdag een warme dag en voor ons beide was het dan ook noodzakelijk om een rustplek in de schaduw te gaan zoeken. We hadden al een behoorlijk eind gelopen en de tong van King hing zowat tot op de grond.

Het liefst zou hij in de sloot zijn gesprongen, maar ik vond de wanden iets te hoog oplopend. Dus leefde hij zich uit in een plas water. Fijn hoor, want even later kwam hij mij eens even laten zien hoe lief hij me vond. Twee modderige poten op mijn schouders en een forse lik over mijn wang. Eh, erg koninklijk was dit nu ook weer niet. Maar wel grappig. Hij kwam bij mij op schoot liggen, als was hij een klein Yorkje.

King houdt dus van kroelen. En dat toont hij je graag.

Zijn staartje kwispelde de hele weg. Hij reageerde niet op de minipaardjes waar we even naast zaten en ook niet op blaffende honden.

Hij keek wel achterom naar mij of ik hem nog volgde. Dat was in het begin. Toen trok hij nog een beetje aan de riem, enthousiast als hij was om naar buiten te gaan. Later liep hij netjes naast me en hing de riem slap.

Je moet hem alleen bij de struiken weg houden, hij ziet daarin mooi speelgoed. Maar een evt. stok die we tegenkwamen en die hij wilde pakken liet hij gelijk los toen ik nee zei. Hij versplinterd de stok in zijn bek, waardoor de kans groot is dat hij splinters in zijn bek krijgt. Beter is een niet kapot te bijten stok. Maar dat materiaal moet erg sterk zijn, want bull terriers hebben sterke kaken.

Hij luistert goed en gaat op het commando zit ook zitten. Dat is vooral handig met oversteken.

Al met al een leuke kameraad, die erg van knuffelen houdt en graag lange wandelingen maakt. Al moet het weer dan niet zo warm zijn.

Ik heb genoten tijdens de wandeling met deze stoere bink met ozo klein hartje.

Wie geeft dit manneke een kans? Wie komt hem halen en geeft hem een leven die een King waardig is.
Hij verdiend het zonder meer.
Er is toch vast wel iemand die van deze stoere knuffelbeer kan houden.

Dino wil een baasje

2009-09-21T19:41:00.005+02:00

Dino wil een baasje. Hij zit al een tijdje in de Dierenstee. En wacht nog steeds op een baasje waar hij mee kan wandelen en stoeien. Het is zo'n lieverd. Hij wil wel graag heel veel aandacht. En het liefst van iemand alleen. Want hij is gauw jaloers. Maar dat mag toch geen reden zijn om niet van hem te kunnen houden.

Als we samen aan de wandeling beginnen moet hij natuurlijk het eerste stuk aan alles ruiken. Wie heeft hier allemaal gelopen. Hij is ook heel nieuwsgierig. En lekker druk. Ik zorg dan ook dat hij steeds lekker moe aankomt in de Dierenstee. Dan kan hij lekker slapen. Maar volgens mij heeft hij energie voor 10.

En hij is lief. Een echte kroeler. Hij kan er geen genoeg van krijgen.

Een uitbundige rakker, mag ook hij is nog jong. Wel moet je vanaf het begin duidelijk zijn in wat er wel en niet mag. Hij moet en kan nog heel veel leren. Maar het is een echt maatje. Ik denk dat het voor hem en zijn nieuwe baasje ook heel erg fijn is om samen naar een cursus te gaan. Lekker samen bezig zijn en gelijk nog wat er van opsteken. En hij leert graag, al vindt hij spelen soms belangrijker. En dat is dan ook erg leuk.

Ik gun het hem zo. En hij is deze maand ook dier van de maand in de Dierenstee.

Geef hem een kans. Hij verdient het niet om in een asiel te zitten. Ja hij kan wat jaloers zijn. Maar zeg nou zelf, zou jij ook niet alle aandacht willen als je al zo'n tijd in een asiel zit. Geen eigen baasje hebt waarmee je je liefde kan delen.

Mocht je Dino nou echt een kans willen geven. Moet je helaas even wachten. Zoals je op de site van de Dierenstee kunt lezen is er kattenziekte uit gebroken. Nou is dit voor honden niet zo erg. Maar we willen geen nieuwe besmetting. Dus is het asiel voor alle bezoekers even gesloten. Er wordt op het moment hard gewerkt aan het schoonmaken en het onder de knie krijgen van de voor katten zeer besmettelijke ziekte. Maar je kunt natuurlijk wel bellen dat je intresse hebt voor deze jongeheer of voor één van de andere honden.
En natuurlijk katten. Dan hoor je van hen wel wanneer je eens kunt kennismaken met jouw keuze.
En zeg nou zelf kun je die laatste blik van Dino nou echt weerstaan?
Ik vind het een poepie. En ik geniet van de wandelingen met hem. Ik word altijd weer vrolijk van hem.

Balou de Jack Russell

2009-08-05T21:02:00.006+02:00

Dit is Balou, de Jack Russell. En wat een grote oren heeft hij. Gewoon koddig, zonder hem uit te lachen hoor. Het heeft wel iets. Jack is ongeveer 6,5 jaar oud.

Het is een levendig hondje. Ondanks de warmte had hij veel zin in de wandeling. Ook al had ik vandaag de wandelingen wel aangepast aan het warme weer. Water mee en een drinkbak zijn nu on ontbeerlijk. Maar Balou genoot ervan. Ik zag wel dat hij soms een beetje zijwaarts liep als hij met me meeliep.

En het bij je komen of het commando zit dat liet hij voor wat het was. Wel keek hij me voortdurend aan als ik tegen hem praatte. Het is een lief gozertje.

De warmte zorgde ervoor dat zijn tong ver uit zijn bekkie hing. Maar hij zag overal wel iets leuks in. Bijvoorbeeld door het graan jakkeren op zoek naar.....ja naar wat eigenlijk. Ik werd helemaal vrolijk van dit manneke. Hij wil ook graag naar andere honden toe. Ook al begint de andere partij te grommen, hij vindt het leuk om met anderen te spelen. Hij liet zich door mij aaien en ik kon zijn pootjes goed optillen wanneer de riem ertussen zat. Koekjes vond hij nou niet zo. Of ik had niet de juiste bij me. Dat kan natuurlijk ook.

En wat dacht je hiervan. Hij vindt het zalig om in het gras te rollen. Overal waar hij de kans kreeg rolde hij in het koele gras. Het was een koddig gezicht. Het is een hondje waar je vrolijk van wordt, zonder dat het nou echt een vreselijke drukte schopper is. Hij ging ook netjes zitten zodat ik de riem kon afdoen. Dat dan weer wel. Ineens begreep hij het commando wel. Ik had een plezierig wandelingetje met hem. Hopelijk vindt hij een eigen mandje. Simpelweg hij hoort hier gewoon niet. Net als alle andere honden, groot en klein.

Allemaal poesjes

2009-08-05T20:35:00.005+02:00

Er waren ook een heleboel kittens. Ze speelden met elkaar en met alles wat maar op een touwtje leek. Zoals het riempje van mijn fototoestel en de sluiting van mijn broekzak. Lekker brutaal waren de oudste en nog wat schuw de jongsten. Tegen vieren gingen ze allemaal 2 aan 2 in de bench. En dat betekende vangen. Mijn handen voelden weer de scherpe kittenklauwtjes en je wordt gelijk weer verliefd. Maar mijn zevental ziet me aankomen.......

Maar ze zijn aandoenlijk. Nu maar hopen dat ze lieve zorgzame baasjes krijgen die niet te snel genoeg van ze hebben. Ze verdienen het een liefdevol thuis te krijgen.

Maar de kittens zijn natuurlijk wel heel lief en schattig. Ze moeten nog een hoop leren voor ze echte huiskatten zijn die zich gedragen. Zoals met elk jong dier moet je er een hoop tijd en energie in stoppen. Ze worden echt niet allemaal geboren als lieve schootkat die niks sloopt. En dat moet wel gerealiseerd worden. Je moet een volhouder zijn. Soms heel stevig in je schoenen staan en je niet laten vertederen door dat lieve koppie. Want er schuilt een hoop kattekwaad in dat vertederende koppie. En wanneer jij ze 1 vinger geeft, slopen zij er je bank of gordijnen voor terug. Ik heb het aan de lijve ondervonden. Ik had 5 kittens tegelijk in huis. Je moest overal ogen hebben. Nu 5 jaar later zijn het bijna allemaal evenwichtige kattenbeesten die heel goed weten wat goed en fout is. Ook al proberen ze het altijd wel nog even.

Dit verhaal is niet om je schrik aan te jagen. Maar het is de werkelijkheid. Tuurlijk verdienen de kittens een goed thuis. Maar wanneer je op zoek bent naar een rustige schootkat, dan kun je beter naar een wat ouder exemplaar op zoek gaan. En ook die zitten er genoeg in de Dierenstee.

Helaas is het weer vakantie tijd. Ik zeg helaas, want voor de meeste katten is dit geen pretje, maar een tijd van stress. Ze worden op straat gezet, achter-gelaten of bij de asiels afgegeven. Want vakantie is voor veel mensen belangrijker dan het tot dan toe geliefde huisdier. Ik snap dat niet. Ik zou dat niet kunnen. Ik heb voor mijn katten gekozen en zal er tot aan hun dood voor zorgen dat het ze aan niets ontbreekt. En zo hoort dat ook. Gelukkig zijn er ook een heleboel mensen die wel een hart voor dieren hebben. Ik hoorde bijvoorbeeld vandaag dat een opgehaalde kater het uitstekend maakte bij zijn nieuwe familie. En dat doet dan ook weer heel goed. En dus hoop ik van harte dat er heel veel katten uit de Dierenstee een liefdevol thuis gaan krijgen.

En dat geldt natuurlijk ook voor de honden, konijnen, cavia's en vogels die er nu in het asiel zitten.

Een dier is geen wegwerp artikel, maar een levend wezen met gevoel. Ze hebben er niet om gevraagd geboren te worden, maar nu ze er zijn verdienen ze een liefdevolle verzorging. En ja soms kost dat tijd en energie, maar je krijgt er zoveel voor terug. Denk er goed over na voor je een dier aanschaft. Het is bijna als kinderen krijgen. En die doe je ook niet de deur uitzetten als ze je in de weg zitten.....toch?

Dit alles is mijn bescheiden mening. Maar ik trek me het lot van deze dieren erg aan. Een week hartje, ja, maar dan wel één vol liefde voor hen.

Hugo en Nino

2009-08-05T20:25:00.005+02:00

Het was vandaag een warm dagje. En dat kon je aan de katten ook merken. De meesten lagen zo gemakkelijk mogelijk. En maakten zich zo min mogelijk druk.

Ik ontmoette een nieuw manneke. Dit is Hugo. Wat een schat is dat. Ik kwam binnen om te kijken wie er zoal in deze ruimte zaten. Dat verwisseld nog wel eens. Het eerste wat me opviel was deze zwart/witte meneer die heel geïnteresseerd met wat kittens bezig was. Hij snuffelde aan hen, maar liet ze verder ongemoeid. Zodra hij mij in de gaten kreeg kwam hij knuffelen. En dat bleef hij doen zolang ik daar zat. Ook als ik een ander knuffelde, dan kwam hij tegen me aan liggen, klaar om geknuffeld te worden als ik tijd had.

Ik vind het een lief beestje. Hij klom zelfs op mijn schoot.

Nou als die zich niet 'verkoopt'. Ik hoop dat hij snel een eigen plekje krijgt.

Ook zag ik Nino liggen. Die kende ik al. De poes met het mooie oogje. Dit keer liet hij weinig oogjes zien. Hij had het warm. Hij liet zijn pootjes lekker hangen.

Wel was hij zeer genegen om mijn knuffels in ontvangst te nemen. Het is zo'n schat.

Bram

2009-06-29T12:22:00.003+02:00

Dit is Bram, binnen gebracht als zwerver. Maar hij weet zich goed aan te passen. Hij is verzot op kroeltjes die jij hem wel even moet komen geven. Hij ligt graag op een zacht plekje en kan goed met de andere katten overweg.

Bram is op zoek naar een liefdevol thuis. Geef hem gauw een warm thuis.

Lilo

2009-06-29T12:14:00.008+02:00

Ik heb weer zo'n vriendinnetje gevonden om mee te lopen. Dit is Lilo. En Lilo houdt van knuffelen. Zij valt op haar rug om zich ook op de buik te laten kriebelen. Het is een hond die veel aandacht van je vraagt. Luistert heel goed en kent de commando's zit en lig. Zij is heel erg op jou gericht en kijkt vaak achterom of je nog wel komt. Even uitpuffen is er eigenlijk niet bij. Toen ik ging zitten in de schaduw, het was erg benauwd weer, wilde Lilo alweer verder. Onrustig liep zij rondjes om me heen en kwam tenslotte toch maar bij me kroelen. En dat was wel een fijn tijdsverdrijf. Daar kreeg zij geen genoeg van.

Lilo schrikt nog wel af en toe van onverwachte dingen. Vooral een grote traktor. Maar ik heb er onderweg weinig last van gehad.

Daar ze nog best jong is, kun je haar veel leren. Ik weet niet zo goed hoe zij op andere honden reageert, maar onderweg kwamen we twee boerderij honden tegen en daar wilde ze wel naar toe om te spelen.

Ze zit vol energie.

Lilo zou graag een baasje treffen die heel veel tijd voor haar heeft. Samen dingen ondernemen. En ze wil ook weinig alleen thuis blijven. Dan heeft ze het gevoel zelf iets te moeten ondernemen. En dat uit zich dan in slopen.

Nee Lilo is een beste meid, maar je moet haar nog heel wat leren en heel veel bij haar zijn. En van wandelen houdt zij echt heel erg. Ze is een sportieve hond.

Ik gun haar een liefdevol thuis met een eigen mand.

Snuffie

2009-06-29T11:55:00.003+02:00

Al weer ruim een week geleden kwam ik om een hond op te halen voor een lange wandeling. En toen ik nog tijd over had kon ik nog een hond meenemen voor een korte wandeling. En dat werd Snuffie. Snuffie zat er nog maar net. Snuffie was op zwerverspad gegaan. Een soort Swiebertje dus. Snuffie is een bull-terriër.

Snuffie is een beetje aan de zware kant, en moet dus veel lopen om wat overtollig vet kwijt te raken. Daar het die dag niet zo warm was als nu nam ik Snuffie mee en probeerde of er nog wat aan conditie in zat. En wat bleek, Snuffie rende me zo voorbij. Was daarna wel moe, maar kan dus korte stukjes best snel lopen. Ik kon Snuffie overal aaien en kreeg zelfs een lik over mijn hand.

Wat een lieverd.

Toen ik terug wilde lopen, bleef Snuffie eigenwijs zijn neus de andere kant op steken.

Voor een klein stukje hondenkoekje wilde Snuffie echter wel met me meelopen.

Er zit dus een karakter in dit beestje.

Snuffie wil graag aandacht. Heel veel zelfs. Snuffie is erg gespierd, maar trok niet aan de lijn. Snuffie luisterde best goed en ging ook op commando zitten.

Als het te lang duurde dan kwam Snuffie me een lik en een kop geven. Want kroelen is natuurlijk veel leuker dan poseren voor de foto.

Wat ik ook wel leuk vond is dat ik destijds naar de Dierenstee ben gegaan om tijdens mijn wandelingen een hond mee te nemen. Dit omdat er toen een kleine witte bull-terriër in de wei rond liep en tegen me kwispelde en blafte. Die kleine heeft me destijds omgekregen. En nu zit er weer een bull-terriër.

Het is het soort hond dat je of leuk vind, of helemaal niks. Maar je hebt er wel een echt vriendje bij. Ik kan nog steeds niet echt aan het uiterlijk wennen, maar heb inmiddels wel door dat het hele leuke honden kunnen zijn.

En er zal toch wel een baasje voor Snuffie zijn......

Remco en Nino

2009-05-17T14:11:00.008+02:00

Ik had al over Remco geschreven, maar hij heeft een broertje. En dat is Nino.

Het is een heerlijke kroel. Hij neemt de liefkozingen graag van je aan. Hij heeft een prachtig linker oog met tekening. Het is een mooi stel zo samen.

Nino slikt wel medicijnen tegen de epilepsie, maar dat moet toch geen probleem zijn. Ze wachten op een fijn huis en heel veel kroeltjes.

Ik wil je even kennis laten maken met Remco. Dit is een schat van een kater. Hij is al ongeveer 10 jaar oud en is hier gekomen na een zwervend bestaan. Hij is duidelijk aan mensen gewend, want het is een vreselijke kroel. Hij komt ze zelf wel halen als jij hem niet de hele tijd aanhaalt.

Wat hem ook zo leuk maakt is de grote witte streep over zijn neus. Die dan eindigt in een mooie witte ruit onder zijn kin. Zijn achterpoten zijn geheel wit en hij heeft leuke witte teentjes aan zijn voorpoten. Zijn groene ogen kijken je heel smachtend aan en die kun je dan ook bijna niet weerstaan. Hij liet zich gewillig optillen en lag heerlijk tegen mijn schouder te snorren. Hij wreef met zijn wang tegen mijn haar. En gaf me vele kopjes.

Hij kan het prima vinden met de andere katten om hem heen. Hij is allert en gemoedelijk. Hij zal een prima vriendje voor je zijn. Het is zo'n kat met wie je alles wilt delen. Waar je de hele dag tegen aan kan praten en die je zo nu en dan met zijn liefde komt overstelpen.

Ik weet zeker dat er iemand is die hem een warm plekje thuis kan bieden.
Geef hem een kans en je zult er veel knuffels voor terug krijgen.
Succes verzekerd.

Lucky

2009-05-16T17:53:00.006+02:00

En dit is Lucky. Het is een gecastreerde reu van 5 jaar oud. En o wat houdt hij van spelen. Lekker stoeien en knuffelen.

Ik ben met hem ongeveer 1,5 uur wezen lopen. Het was iets langer geloof ik.

En daarna was hij toch wel een beetje moe. Alhoewel hij eenmaal terug weer heel kwiek leek te zijn. We hadden het best zo saampjes.

Zeker toen we door het hoge gras liepen, keek hij steeds achterom of dat ik hem nog wel volgde. Het was een mooi en leuk avontuur.

Hij luistert heel goed en gaat op commando zitten. En al helemaal wanneer er een snoepje wordt gedeeld.

Hij is heel allert op alles wat er om hem heen gebeurd. Wanneer hij honden in de verte hoorde blaffen keek hij die kant op. Toen we een loslopende hond tegen kwamen, die hem echter geen aandacht schonk wilde hij er graag naar toe.

Ook de schapen die we onderweg tegen kwamen hadden zijn belangstelling. Hij maakte rare bokkesprongen wat een hoop verbaasd geblèr opleverde.

Wat een kanjer om mee te lopen. Hij is best sterk, maar trekt nauwelijks aan de riem. Ik kon hem overal aaien en hij gaf mij kopjes terug, als ware het een kat.

Maar dan wel een heel grote kat.

Auto's die langsreden hield hij wel in de gaten maar was er niet echt bang voor.

Het was voor ons beiden een fijne wandeling.

Hij is erg op mensen gesteld. Toch is het met kinderen oppassen, daar hij zo groot en sterk is.

Deniro en Lindsey

2009-05-15T14:35:00.004+02:00

De parmantig in zijn stoeltje zittende Deniro is een leuke zwart/witte kater van 2 jaar oud. Hij is een beetje eigengereid, en een ontzettende boef. Hij gaat graag zijn eigen gang, kan redelijk met andere katten omgaan. Soms laat hij wel eens weten dat hij zijn eigen ruimte wil en zit dan op de bank en slaat met zijn pootje naar iedereen die langs loopt. Hij wil op zijn tijd geaaid worden, maar alleen wanneer hij het wil. En hij bepaald hoe lang. Wel komt hij altijd direct naar me toe voor een kopje. Ik laat hem dan even zijn gang gaan en aai hem over zijn bolletje. Maar wee als ik tegelijk een andere kat wil aaien, dat vindt hij niks en de ander wordt dan pardoes zijn of haar plaats gewezen. Toch is het geen vechters baas geloof ik. Hij kan ook heel rustig op zijn plekje liggen kijken naar al de andere katten. Ik denk dat hij het best op zijn plaats is bij mensen die hem lekker veel aandacht geven en hem ook vrij kunnen laten wanneer hij dat wil.

En de dame hierboven in het mandje is Lindsey. Ze is een zwervertje en is nog wat angstig. Ze begint al wat losser te worden, maar is nog heel afwachtend als je haar wilt aaien. Ze laat het toe, maar duikt wat in elkaar. Ze moet erg aan je wennen. Ze is ongeveer 5 jaar oud. Ze vindt de andere katten om haar heen wel prima, maar gaat niet echt met hen spelen. Je zult haar veel liefde moeten geven en een beetje geduld moeten hebben. Maar volgens mij schuilt er een heel lieve kattendame in haar.

Ze heeft in haar zwerversbestaan dan ook niet zo veel liefde gekend.

Maar ze staat er open voor.

Geef haar een warm mandje en een eigen bak met brokken en ze zal zich na verloop van tijd veilig voelen.

Kanjer

2009-05-15T14:27:00.005+02:00

Dit is kanjer. En het is ook een kanjer. Wat een schat is het. Hij is al 8 jaar en heeft een een koddige kop. Hij is best groot voor een Europese korthaar.

Ik vind hem een schatje.

Hij is altijd buiten geweest en vindt dat nog steeds geweldig. Lekker alles onderzoeken. Hij kan ook tegen je praten. Wanneer ik 2 rennen verder sta, hoor ik hem nog mauwen.

Hij vindt het fijn om aandacht te krijgen en vraagt hier dan ook om.

Hij zou zo graag een eigen plekje hebben bij iemand thuis, om als hij terug komt van zijn buitenavonturen lekker in zijn eigen mandje te kruipen of bij je op de bank om je uitgebreid zijn belevenissen te vertellen. En al je hem dan tegelijkertijd ook nog kroelt, dan voelt hij zich prima.

Sem

2009-05-15T14:05:00.002+02:00

Dit is Sem. Het is een kruising Rottweiler. Hij is ongeveer 2 jaar oud. Hij glanst en ziet er toppie uit. Ik had nog niet eerder met hem gewandeld, dus dat was elkaar een beetje aftasten. Ik had al snel door dat hij graag wordt beloond met koekjes. Het klikte best tussen ons. Hij was goed op mij gericht en luisterde ook heel goed.

Hij schrok even van een karretje dat de witte lijnen op de weg zette, maar dat was snel over.

Ik merkte dat hij graag naar mensen toe gaat om aangehaald te worden. Hij denkt ook dat die mensen naar hem toe komen.

Hij kan soms wat dominant overkomen, maar je moet hem laten weten dat jij de baas bent en dan gaat het prima.

Het is zo ie zo wel een hond die een bekwame baas nodig heeft. Hij doet graag zijn eigen ding, maar is zeer genegen naar je te luisteren.

En de lange wandeling ging zonder problemen. Hij leek niet eens zo erg moe.

Maar het is dan ook nog een jonge hond.

Het is goed om met hem naar les te gaan. Ik denk dat hij het trainen erg leuk zal vinden, als er maar een beloning tegenover staat.

Ik kwam mensen tegen met een andere Rottweiler, een jong mannetje, die best heel groot overkwam. Ze snuffelde even aan elkaar, de staarten kwispelden en toen hoorde ik bij beide een zacht en diep gegrom. Waarschijnlijk zouden ze als ze niet aan de riem zaten best met elkaar kunnen zijn gaan spelen, maar nu moesten we ze toch goed vasthouden en bij elkaar weghouden.

En dan merk je hoe sterk hij is. Je moet echt al je kracht gebruiken. Maar toen ik hem weer mee verder nam, was het gelijk over. Hij liep braaf met me mee.

Bij de mensen had hij vriendjes gemaakt en liet zich hun kroelen maar wat graag

welgevallen.

Ik denk dat het niet slim is hem in een huis met kleine kinderen of katten te plaatsen. Hij is te sterk voor de kids en zou ze omver lopen.

Het is een leuke hond, waar je lekker mee aan de slag moet.

Wie geeft hem een kans.

Scruffie

2009-04-29T15:32:00.006+02:00

Mag ik je even voorstellen aan Scruffie.

Als er 1 hond in het asiel zit die graag knuffelt, dan is het deze kleine heer wel.

Het is een klein hondje met pit, maar is ook doodsbenauwd van de grote blaffers om hem heen. Toch kan hij het met een rustige hond die vele malen groter is dan hij wel goed vinden. Hij loopt graag met je mee op zijn korte pootjes.

Voor mijn lange wandelingen is hij niet echt geschikt, maar een korte wandeling ziet deze lieverd best zitten.

Alle bomen worden afgesnuffeld. Jij wordt geknuffeld.

Hij kruipt graag bij je en je krijgt flink wat likjes.

ik weet zeker dat je erg op hem gesteld raakt.

Of hij met katten samen kan weet ik niet, ik ben er nog geen tegen gekomen met hem.

Hij kwam binnen als zwervertje. En hij is het nog niet moe om de wereld te onderzoeken. Wanneer hij niet aan de lijn loopt gaat hij er vandoor.

Dit hondje wacht op een liefdevolle baas en een warm mandje.

Ondanks dat vele vrijwilligers gek op hem zijn hoort hij natuurlijk niet in de Dierenstee thuis. Hij hoort op de bank(als dat mag) bij het baasje of bazinnetje thuis.

Trouwens dat geldt voor alle honden, poezen, konijnen en vogels die er in de Dierenstee zitten. Ze krijgen de beste verzorging en iedereen is gek van ze, maar ze verdienen een eigen huis, mand, hok of schoot.

Kom eens kijken of er een lieve vriend voor u bij zit in de Dierenstee.

En dan heb ik nu, een paar dagen later een heerlijk bericht. Scruffie is opgehaald door zijn nieuwe baasjes. Wat ben ik blij voor die kleine kroel. Helemaal te gek.

Wat zullen ze een plezier aan elkaar beleven.

Het ga je goed, kleine gozer.

Joop

2009-04-29T15:15:00.006+02:00

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier schreef. Maar bij deze wil ik jullie voorstellen aan Joop.

Ik ging ruim een week geleden met hem wandelen en dat was een feest.

Hij trekt niet aan de riem, liep braaf naast of voor mij.

Was overal in geïnteresseerd, vooral de schapen waren leuk om naar te kijken.

Hij leek het ook fijn te vinden om een lang eind te gaan lopen. Al was hij na 1,5 uur wel een beetje moe.

Joop is binnengebracht als zwerver. Dat is niet verwonderlijk, daar hij als hij niet is aangelijnd graag zijn eigen weg gaat.

Dus gaat hij met mij braaf aangelijnd op pad.

En hij luistert best goed. Gaat zitten op het commando. Vergeet het soms wel een beetje. Maar als ik ging zitten kwam hij gelijk naar me toe voor een knuffel.

En voor een snoepje gaat hij gelijk zitten. Hij snuffelt dan ook vaak aan het tasje waar ik de koekjes in bewaar tijdens het lopen. Ik hoef mijn hand er maar naar uit te steken of hij komt gelijk zitten. Hij vindt de knuffels die ik hem geef prettig en doet dan lekker mee. Maar dan gaat zijn neus over de grond op zoek naar nog meer spannende dingen.

Ik vind hem een geweldige vriend om samen mee op pad te gaan.

Hij reageert wel op honden geblaf, maar loopt gewillig met me mee.

Hij is bere sterk, maar tijdens het lopen liet hij dat niet echt merken.

Hij is heel open en spontaan.

Ik denk dat als je met hem op cursus gaat dat je best heel mooie resultaten behaald. Hij doet graag iets om jou te plezieren. Maar daar hij waarschijnlijk nooit heeft leren luisteren, doet hij nu graag zijn eigen zin. En is hij oost Indisch doof als hij los loopt.

Deze lieve kruising Dog verdiend een liefdevol maar consequente baas. Een lekker thuis met omheinde tuin en in het begin een lange riem, zodat hij de wereld kan verkennen.

Ik weet zeker dat je verliefd op deze stoere lieverd wordt. Ik ben in ieder geval voor hem gevallen als een baksteen.

Op stap met Jack

2009-03-25T17:47:00.005+01:00

Gisteren op stap geweest met Jack. Hij was geestdriftig aan het springen en kwispelen toen ik hem uit de box haalde. Hij wilde graag mee. Dat was duidelijk.

Hij is erg voorwaarts en trekt behoorlijk aan de riem. Dat was me de eerste keer al opgevallen toen ik hem voor een korte wandeling meenam. Met zijn neus over de grond moest alles besnuffeld en vooral beplast worden.

Ik knuffelde hem tussendoor en dat liet hij toe. Ik kreeg 1 keer zelfs een lik over mijn hand. Maar dan moest hij weer verder. Alsmaar lopen en trekken. Ook als ik hem even inhield. Hij reageert helemaal niet op het langsrijdende verkeer.

En ook de lammetjes en schapen in de wei waren niet bijster interessant. Even een blik en dan weer verder. Het is jammer dat we niet veel van hem weten. Hij is een vondeling. Het is dus aftasten van mijn kant. Maar ik weet wel dat ik hem mag. Hij is tijdens het lopen erg vriendelijk als ik hem aai en knuffel.

Daar hij natuurlijk ook even voor de foto moest poseren, kreeg ik het voor elkaar dat hij ging zitten en zelfs ging liggen op commando. Heel knap. En hij vond het wel best. Even rusten, hij bleef braaf liggen terwijl ik hem op de foto zette. Waar de meeste honden naar me toe komen als ik door mijn knieën ga, bleef hij gewoon liggen of zitten. Heel braaf. Het leverde dan ook wat koekjes op. Maar zelfs zonder deze koekjes had hij dit wel gedaan geloof ik.

Het is een levenslustige hond die het buiten heerlijk vindt. Na de verplichte rustpauze kreeg ik nog een aantal dikke knuffels en ik kon hem overal aaien.

Maar dan werd het weer tijd om te lopen en begon het trekken weer. Niet moe te krijgen leek het wel. Neus weer op de grond en snuffelen maar.

Hij wilde eigenlijk nog niet terug. Hij treuzelde overal hoe dichter we bij de Dierenstee kwamen. Ik beloofde hem de volgende keer langer te gaan lopen.

Tijdens het afdoen van de riem gaf ik hem een koekje. Hij doet soms wat narrig als de riem af gaat. Maar nu bleef het bij een veel te laat grommetje. Eigenlijk heel misplaatst. Hij had het te druk met knabbelen om op tijd te reageren. Hij sprong nog een keer naar me op en ik knuffelde hem nog een keer.

Het is een dominante knul maar wel met een goed hartje.

Hij zou graag een baasje krijgen die lekker met hem op stap gaat. Lekker de natuur in en lange wandelingen maken. Daarna samen uitrusten.

Tara

2009-03-22T12:59:00.008+01:00

Tara is nog een jonge hond, pas 10 maanden oud. Ze is een kruising Mechelse herder. Ze is nog heel onzeker en bang dat je haar achterlaat. Ze schrikt nog overal van. Wil het liefst heel dicht bij je lopen. Zeker op onbekend terrein.

Maar ze is ook zo erg lief. Ze keek me heel stoer aan toen ik haar kwam halen voor een wandeling. Dan begon ze hard te blaffen en te springen in haar box.

Het commando zit heeft ze wel door. En door het consequent te vragen deed ze dat ook meteen.

Terwijl ik haar box binnen ging sprong ze tegen me op en probeerde tussen mijn benen door naar buiten te gaan. De riem liet ze gewillig om doen.

Eenmaal buiten de box werd ze heel gedwee en liet zich bang om zich heen kijkend meenemen. Eenmaal van het terrein af begon ze aan de riem te trekken. Wat een enthousiasme.

En dat bleef een tijdje zo. Alles was leuk en ze probeerde dan ook als ik door mijn knieën ging op me af te springen. Daarbij hapt ze ook af en toe. Ze bijt niet echt, maar meer uit speelsigheid. Ze vergeet wel soms dat haar kaken best stevig zijn en ik probeerde dan ook het bijten en springen in te dammen. Dat begreep ze niet altijd, daar zij niet begreep dat dit gedrag niet goed is.

Ze reageerde wel gelijk op lieve woordjes en kijkt je dan vriendelijk aan.

Voor een koekje gaat ze gelijk zitten. Maar vraag je het zonder koekje dan draait ze wat in de rondte.

Ze is ook nog wat bang voor auto's. Ze kijkt ze na en duikt een beetje in elkaar.

Ook fietsers kijkt ze na maar gaat er niet echt op af.

Een herrie makende trektor op het land was helemaal eng. Ze liep stijf tegen me aan. En ook een kennel met honden die we onderweg tegen kwamen was doodeng. Vooral als er dan ook nog een hond tegen het hek opsprong. Dan voelde je hoe sterk ze al is. Ze trok aan de riem om maar zo snel mogelijk van die enge plek vandaan te komen. Luisteren doet ze dan niet meer zo goed. Ze vertoonde vlucht gedrag. Ik bleef lief tegen haar praten en hield haar kort bij me.

Toen ze voor haar gevoel weer op veilige afstand was werd ze rustiger en bleef naast me lopen. Al snel vertoonde ze haar enthousiasme weer.

Het is een hond die nog veel moet en kan leren. Maar met de juiste lieve aandacht komt ze een heel eind.

Nu is ze nog wat onzeker. Maar geduld en liefde zal haar gedrag kunnen beïnvloeden naar een veel evenwichtiger hondje.

Haar staart zwiebelde vaak heel enthousiast. Maar kon ook ogenblikkelijk tussen de achterpoten verdwijnen als ze ergens bang voor is.

Wie geeft haar een veilig en geborgen thuis? Wie gaat haar leren om onbevangen in het leven te staan? Wie wil een enthousiaste vriendin?

Wie geeft haar een gevulde etensbak en een zacht kussen.

Ze is nog super jong en leerbaar. Prachtig toch. Volgens mij een mooie uitdaging.

En het is Tara gelukt om een eigen thuis te vinden. Wat zal ze het daar fijn vinden. Ik wens Tara en haar baasjes veel geluk met elkaar.

Hummer

2009-03-22T12:49:00.003+01:00

Dit is Hummer. Toen ik hem voor het eerst zag lag hij in een hokje van de krabpaal met toegeknepen oogjes mij aan te kijken. Toenadering van mij werd wat afwachtend bekeken. Hij straalde iets uit van laat me maar even, ben niet helemaal zeker van mijn zaak. Ik liet hem en raakte hem niet aan maar legde mijn hand dicht bij hem. Ik kreeg geen mep, maar hij deed ook geen poging om eraan te snuffelen. Ik praatte tegen hem en hij keek me wel met een schuin koppie aan.

Een week of wat later zag ik hem weer. Wat een verandering. Hij lag in een open mandje. En stapte daar meteen uit om naar me toe te komen om aangehaald te worden. Hij knorde en snorde dat het een lieve lust was. Oppakken liet hij wel toe, maar op schoot zitten vond hij nog niet alles. Hij sprong er meteen weer af om gelijk weer kopjes te geven tegen mijn benen.

Hij liet zich ook niet direct ondersneeuwen door een andere kat die ook wel even mijn aandacht wilde. Er volgde even een snauw van beide katten en hij kwam weer naar me toe.

Het is volgens mij gewoon een lekkere goedzak met een klein hartje. Hij verlangt naar een warm en veilig mandje. En naar knuffelende handen op zijn vachtje.

Hij accepteert andere katten wel, maar ze moeten zich gewoon niet met hem bemoeien dan laat hij ze ook met rust.

Dit roodwitte kroel poezenkind wil graag een eigen thuis.

Jack

2009-03-22T12:16:00.003+01:00

Mag ik jullie voorstellen, dit is Jack.

Jack is een vondeling. Toen hij net in de Dierenstee was aangekomen ben ik met hem gaan wandelen. Ik moet eerlijk toegeven, ik had dit ras nog nooit gezien. Wel valt hij onder de jachthonden categorie. Ik vind hem nog het meest lijken op een Ierse red and white setter. Maar het kan net zo goed een kruising zijn tussen twee rassen.
De eerste keren dat ik met hem ben wezen wandelen, was hij erg enthousiast. Hij trok hard aan de riem. Hij komt daarin wat dominant over. Correcties in die richting hadden niet gelijk effect. Hij is wel heel spontaan. Wilde heel veel worden geknuffeld en gaf me ook gelijk een lik. Hij reageerde aanvankelijk niet op zit, maar met een beetje doortastendheid wilde hij toch gaan zitten.
De beloning van het koekje vond hij wel oké en pakte dat voorzichtig uit mijn hand.
Tijdens het lopen houdt hij zijn neus over de grond, gelijk een jachthond eigen is. Soms dacht ik even: wie is nou met wie aan de wandel. Hij zocht zijn plekjes uit. Hij rende wel naar de stok die ik weg gooide maar bracht hem niet terug. Bleef erbij staan. Sommige rassen jachthonden wordt dat ook geleerd.
Maar of dat hij een training hierin heeft ondergaan, dat is maar de vraag. Of hij was het spontaan even vergeten.
Hij kwam bij mij over als een enthousiaste, ietwat aan de riem trekkende vriend.
Hij is waarschijnlijk gewend aan langere riemen of zelfs aan los lopen.
Dat laatste heb ik natuurlijk niet kunnen uitproberen. Maar hij gaat tijdens het lopen graag zijn eigen gangetje. Wel is hij bereidt om op je te wachten.
Vaak komt hij je dan enthousiast begroeten.
Het is een hond die van een consequente aanpak houdt. Geen zacht nee, maar duidelijkheid.
We kwamen een andere hond tegen, en hij wilde daar wel heel enthousiast op af en trekt dan hard aan de riem. Je moet dan al je kracht aanwenden om hem tegen te houden.
Ik ga zeker nog eens met hem wandelen en kijken wat ik nog meer in hem kan ontdekken.

Sparrow

2009-02-27T19:03:00.004+01:00

En deze ouwe heer is Sparrow. Ik weet bijna zeker dat hij heel snel en heel graag een lief baasje wil hebben die de hele dag met hem wil kroelen. Hij is al flink op leeftijd, al 15 jaar. En dat zie je ook een beetje aan hem. Hij zit graag bij je op schoot. Hij kan het goed vinden met de andere katten. Doet een stapje opzij als er 1 iets te bazig doet. Zijn leeftijd verraad dat hij dat wel heeft geleerd. Gaat de ruzies en ongemakken graag uit de weg. Hij zou wel uren bij me op schoot willen zitten. En maar kopjes geven.

Hij heeft rechts geen oortje meer. Maar dat maakt hem nou net zo aandoenlijk.

Hij zoekt een warm nest die hem neemt om wie hij is. En je zult er geen spijt van krijgen. Dit is de kroel naar wie je op zoek bent.

Hieronder zit hij samen met poes Lindsey bij de mooie krabpaal.

Dropje

2009-02-27T18:45:00.003+01:00

Mag ik jullie voorstellen aan deze donkere dame. Ze is al 10 jaar. En het is een echte kroel. Het liefst wil ze jou voor haar alleen. Wanneer ik bij haar kom weet ze van gekkigheid niet hoe ze zich tegen je aan moet vlijen. Ze is zo hartelijk tegen je. Haar gesnor is luid en duidelijk. Ze wil graag al jouw aandacht.

Komt er een ander poezenkind bij me kroelen dan grauwt ze en probeert die weg te meppen. Zo van uit de weg wij zijn aan het kroelen. Ze is dus best een beetje jaloers. Eigenlijk zoekt ze rustige baasjes die alle tijd van de wereld over hebben om met haar te kroelen. En wanneer ik haar na het kroelen op een plank zet om een ander poesje te kroelen laat ze dit gelaten over zich komen. Ze wacht gewoon rustig af tot dat jij weer naar haar komt.

Eigenlijk vertoont ze heel gewoon kattengedrag. Een echte meid met pit.

Wandelen met Wolf

2009-02-27T17:10:00.006+01:00

Ik ben de afgelopen tijd met Wolf wezen wandelen. Doeska en Dino hebben een liefdevol thuis gekregen. Daar ben ik natuurlijk heel blij mee. Maar onze stoere Wolf met zijn kleine hartje nog niet. En hij verdiend het zo. Het is zo'n schat van een herder. Het is niet het formaat schoothond, maar wel een trouwe vriend, die mijn man, die hij nog nooit heeft ontmoet heel onbevangen en vriendelijk tegemoet liep. Het was mooi dat we elkaar tegen kwamen, want zo konden we lekker met ons tweeën op de plaat. We renden en speelden met de stok voor mooie plaatjes. En Wolf had er best schik in.

Daarna zijn we nog een heel eind gaan lopen. Het weer was druilerig en we werden lekker vies van de modder. De stok liet hij op een gegeven moment liggen en keek me aan van vind je dat goed. Toen ik de stok op pakte om deze dan maar mee te nemen pakte hij hem toch weer aan om na een stukje lopen de stok weer neer te leggen. Toen besloot ik maar door te lopen en hij vond het prima.

Als ik even bij hem ging zitten en hem een koekje gaf, ging hij er al zelf voor zitten. Op commando zitten doet hij alleen voor een koekje. Tja een beetje eigenwijs is hij wel. Maar het valt hem vast nog wel aan te leren. Hij heeft er wel oren naar als we even een stukje gaan rennen. En daarna, ik bekaf en hij met de tong uit de bek genieten we samen van ons samen zijn.

Hij reageert op alle dieren waar we langs komen. Hij vindt de geiten erg interressant en ook andere honden. Hij wil graag naar ze toe. Maar accepteerd zonder morren dat hij met me mee moet lopen. Ook kijkt hij met een schuin koppie naar de kippen en konijnen. Wat een rare beestjes zijn dat. Hij blijft daar even voor stilstaan om ze eens goed te bekijken.

Hij heeft graag de ruimte. Hij speelt ook graag met stokken en ballen. Geeft ze iets moeilijker af. Maar doet niet echt lelijk als het je toch lukt. Ook dat is te trainen denk ik. Hij wilde laatst de bal niet loslaten toen ik zijn riem over zijn koppie wilde doen. Het koste me even om hem de bal los te doen laten.

Maar hij was zo enthousiast.

Kom geef hem een kans.

En hij heeft de kans van zijn leven gekregen. Hij loopt heel stoer een terrein te bewaken voor zijn baas. Hij mag los lopen en loopt zelfs niet weg als het hek openstaat. Lieve Wolf ik wens je veel plezier in je nieuwe functie. Het ga je goed.

Bevroren plassen

2008-12-27T17:10:00.005+01:00

De verwondering was groot bij Dino. De plassen waar hij soms uit drinkt zijn bevroren. Hij snapte er niets van. Hij krabbelde aan het ijs en probeerde met zijn snuit het ijs weg te duwen. En dat ijs glibberig is heeft hij ook ervaren.

Als een volleert schaatser gleed hij over de grote bevroren plassen. De verwondering stond in zijn ogen. En bij iedere plas moest het opnieuw onderzocht worden. Hij leek geen erg te hebben in de kou en de ijzige wind. Hij snuffelde er op los. Wat een energie zit er in dat hondje. Ik was na goed 2,5 uur behoorlijk moe en koud geworden, maar hij zag overal weer een nieuwe uitdaging in. Ook het stoeien met een stok was een prachtig spel. Hij laat de stok niet afpakken, maar wil tegelijk dat jij de stok ook vastpakt. En als je de stok omhoog houdt springt hij aan de lijn.

Af en toe was in de verte wat vuurwerk te horen. Hij schrok niet echt, hoorde het wel en keek dan vragend naar mij.

Paarden hebben een grote aantrekkingskracht op hem. Hij zou er graag mee spelen en achteraan rennen. Ook de schapen die we tegen kwamen waren leuke speelmaatjes. Vooral toen ze niet bang bleken voor hem en neus aan neus stonden.

Het was een fijne lange wandeling voor hem en mij. Koud maar tevreden reed ik naar huis terug.

En Dino is inmiddels geplaatst. Hij heeft een eigen mandje en lieve baas gekregen. Veel geluk samen. Ik zal je missen.

Doeska en Dino

2008-12-25T16:48:00.008+01:00

Van de week weer wezen wandelen. Deze keer met Doeska. Een lieve herdershond. Ze is als zwervertje binnengebracht. Wat een lieve schat is ze. Ze was erg uitbundig toen ik haar uit haar hok haalde. Ze sprong en piepte zo blij was ze dat ze mee mocht. Ook kreeg ik gelijk een lik over mijn wang.

Ze is wat ruw wat het aanpakken van de brokjes betreft. Maar ze wil ze wel erg graag. En volgt je hand wanneer je die in je zak steekt. Ze kent het commando zit goed. Soms gaat ze dan helemaal af - liggen. Ze wil graag lopen maar is ook bereidt om even te rusten onderweg. Ze is heel nieuwsgierig en gromde 1x tegen een grote spruitenpluk machine. Ik liet haar eraan snuffelen en toen was het goed. Ze kijkt nieuwsgierig naar schapen en geiten, maar wil er niet echt naar toe. Een andere hond vindt ze ook wel aardig, maar luistert goed als je haar weer mee wilt nemen. Ze goed op je gericht. We maakten een lange wandeling en ze was dan ook goed moe. Ze vond het hok helemaal niet fijn. Ze blafte en piepte en wilde eigenlijk graag weer met me mee.

Ze werd er helemaal zenuwachtig van. Kortom ze wil heel graag een eigen huisje en mandje, zonder opgesloten te moeten worden.

Ze heeft een prachtige vacht en een lieve snuit. Haar bruine ogen kunnen je vragend aankijken maar ook heel lief. Met de juiste begeleiding en heel veel liefde zal het een heerlijke trouwe vriendin voor je zijn.

Ik ben al voor haar gevallen. Maar mijn poesjes en drukke baan zijn geen optie voor haar. Maar het is heerlijk met haar wandelen. Ze vindt het ook leuk om met een stok te spelen, maar is dan wel een beetje bazig. Je mag de stok niet zomaar van haar afpakken. Toch gedaan om haar reactie te peilen. Ze sprong naar de stok om deze weer van je af te pakken, maar deed niet lelijk. Jammer genoeg was de riem te kort om de stok weg te gooien, zodat ze hem weer kon pakken.

Kom eens naar haar kijken als je echt intresse hebt. Ze verdient het, net als de andere dieren in de Dierenstee om een eigen plekje te hebben.

En gisteren ben ik met vriendje Dino op stap geweest. Wat een onstuimig beestje blijft dat toch. Ik liet hem zitten om de riem om te doen en dat deed hij direct. Hij leert flink bij. Jammer genoeg blijft hij wat bazig. Maar met een goede begeleiding en doorzettingsvermogen, jouw lontje moet langer zijn dan de zijne, moet het toch een keer lukken. Hij was nog steeds druk toen ik met hem ging lopen. Hij sleepte met stokken en liet ze ook weer net zo snel liggen omdat hij weer iets anders zag. En toen we langs een beeld liepen, begon hij ertegen te grommen. Ik had dat nog niet van hem gezien. Hij kon maar niet begrijpen dat dat beeld niets voorstelde. Er zat geen kwaad in. Maar hij bleef maar omkijken en stilstaan. Hij vertrouwde het niet. Totdat ik hem heel duidelijk te kennen gaf dat hij naar me moest luisteren en met me mee moest lopen. Hij keek me even aan en zonder verder commentaar liep hij met me mee. Zo dat was tenminste duidelijk, ik deelde de lakens uit en niet hij. Hij richtte zich toen maar op de plantenresten die uit de sloot waren gehaald. En was het beeld vergeten.

Daar het een dag voor kerst was besloot hij zelf voor een maaltje te gaan zorgen. Konijn stond op zijn menu. Een labrador is dan ook een echte jachthond. Zijn neus ging op de grond en hij wilde maar wat graag de struiken in voor een lekkere jachtpartij. Ik hield hem daar van tegen en hij kwam gelijk een knuf geven. Gelijk daarna ging zijn neus weer naar de struiken.

Hij lijkt wel onvermoeibaar. Alles moest besnuffeld worden.

We kwamen onder de modder terug bij de Dierenstee.

Bij deze wens ik een ieder een heel fijne kerst toe. En denk eens aan de dieren in de Dierenstee.

Zij willen een baasje. Een eigen mandje, speelgoed en een etensbak voor hen alleen. En eigenlijk wilden ze delen in de feestdagen. Maar goed er is nog tijd in dit jaar. Denk er eens goed over na. Je krijgt er zoveel voor terug.

Alle medewerkers en vrijwilligers van de Dierenstee wens ik alle goeds toe. Heel fijne dagen. Jullie zijn kanjers. Met ons allen geven we de dieren de liefde en aandacht die ze zo nodig hebben.

Ik wandel en kroel alleen maar. Maar denk eens aan de mensen die al het eten klaarmaken, de hokken schoonmaken en de kattenbakken verschonen.

Een gezond en diervriendelijk 2009 toegewenst.

Liefs Marjo
Ps Zowel Doeska als Dino zijn geplaatst in het nieuwe jaar. De nieuwe baasjes hebben er geweldige huisgenoten bij gekregen.

Veel plezier samen.

Diego

2008-12-09T00:41:00.002+01:00

Diego is een jonge kat en hij groeit heel snel. Het lijkt wel of hij iedere keer dat ik hem zie weer groter is geworden. Ik vind hem een beetje op de Felix kater lijken. Hij heeft in ieder geval wel zijn streken. Het is een echte kroel. En spelen doet hij ook graag. Hij is soms wel eens wat overmoedig. En dan probeert hij Mopje een lel te geven. Hij ziet de wereld als een groot speel paradijs. Mopje zet hem wel op zijn plaats terug. En dan weet hij weer wie er de baas is.

Toen ik vanmiddag in kamer 2 aan het kroelen was met de poesjes daar, ik was al bij hem en zijn vriendjes geweest, zag hij me via de ren en begon naar me te mauwen. Hij wil graag veel aandacht en dat verdient hij ook. Er komt ook voor hem vast een lief baasje langs.

Wolf 2

2008-12-09T00:25:00.004+01:00

Vandaag was het mistig en koud. Echt guur koud. Maar daar trokken Wolf en ik ons niets van aan. Wolf vond al gauw een stok en die moest natuurlijk een groot stuk van de wandeling mee.

De vorige keer ben ik niet zo lang met hem wezen wandelen. Ik had vandaag alle tijd en besloot om met hem een lange wandeling te maken. Nu daar had hij ook wel zin in.

Hij was flink voorwaarts, zonder heel erg te trekken. Wanneer het toch iets te snel ging en ik zijn naam noemde en een rukje aan de riem gaf, ging hij weer naast me lopen. Soms kreeg ik een grote knuffel van hem. Van brokjes is hij ook niet vies en gaat gelijk zitten om het brokje in ontvangst te nemen. Hij gedroeg zich vandaag niet zo macho. Hij was een gezellige vriend om mee te lopen. Hij loopt graag over verharde paden en gaat maar af en toe het natte gras in om een boom van vocht te voorzien. Wel is hij erg nieuwsgierig en houdt alles goed in de gaten. Auto's interesseren hem helemaal niet. Loopt ook niet zomaar de weg op.

Is heel allert als hij een andere hond ziet, maar trekt niet aan de lijn om er naar toe te gaan. Luisterd dan best goed naar je. Al zou hij er wel graag naar toe willen. Toen ik hem terug bracht, begon hij te schudden met zijn kop om maar zo snel mogelijk de riem van zijn nek te hebben en zijn brokjes in ontvangst te nemen. Het is een lieve vent die gewoon heel graag een eigen baasje wil hebben.

Zwart kittentje

2008-11-21T19:55:00.003+01:00

In de hal van de Dierenstee zit een klein zwart kitten van ongeveer 4 maanden oud. Hij is nog erg schuw en wil met zijn kleine pootje heel stoer nogal eens uithalen. Het is vooral angst. Ik speelde vanmiddag met een balletje en daagde hem uit om er een tik tegen te geven, maar hij snapt niet zo erg dat hij kitten is. Hij heeft nooit geleerd om te spelen. Het is een vondelingetje. Hij zit in de hal om zo doende veel aandacht te krijgen. Misschien gaat hij mensen vertrouwen en is dan niet meer zo bang.

Hij geeft kopjes aan zijn krappaal en ligt wel eens heerlijk te kroelen met de knuffel in zijn hok.

Hij kwam vanmiddag eten terwijl ik op een paar cm afstand van hem stond in de opening van het hok. Ik probeerde hem niet te aaien en liet hem het initiatief nemen. Hij keek wel even naar me maar ging toen weer snel op zijn krappaal zitten.

Misschien is er wel iemand met heel veel geduld die hem beter wil leren kennen.

Vanmiddag weer even geprobeerd met hem te spelen. Hij lag nu in het hokje van de krappaal en kwam er op een gegeven moment wel uit. Hij mepte met zijn kleine pootje 1x naar me om zich vervolgens bang achter zijn krappaal te verstoppen. Daar ik niet onder de indruk was en gewoon bleef spelen met zijn balletje kwam hij toch weer naar me toe.

Hij was een beetje onder de indruk van de verhuizingen van Remi en Shandy in de hokken onder hem. Shandy die ik in het hok zette maakte dan ook wel een hoop kabaal. Maar beide werden weer rustig na een tijdje en kwamen naar de deurtjes toe. Klein kitten begon zelfs weer te knorren en gaf kopjes tegen het deurtje.

Dino

2008-11-21T19:40:00.004+01:00

Vandaag wezen wandelen met Dino. Wat is dit een vrolijke hond. Dino is een kruising labrador reu. Hij is pas een jaar oud. Hij holt van de ene naar de andere kant van het pad en laat zich in zijn enthousiasme moeilijk stoppen. Toch wanneer je hem dan even kort naast je houdt, is hij heel allert op jou en loopt dan even vlak naast je. Hij heeft de neiging om bij jou te schuilen als er iets gebeurt wat hij even niet kan plaatsen. Je moet oppassen dat hij niet van alles op pakt, want hij ziet in alles een speeltje. Stokken zijn helemaal het einde, hij krijgt geen genoeg van het spelletje: weggooien en pakken. Laat nog niet los op commando en het is moeilijk hem iets af te pakken wat hij in zijn bek heeft. Hij gooit zelf ook de stok in de lucht en vangt deze zelf op. En stokken lagen er vandaag genoeg. De storm loeide over het land, maar hij liet zich daardoor niet storen. Hij is heel nieuwsgierig. Hij kent het commando zit wel goed. Het is een echte snoeperd en kijkt dan ook voortdurend naar je de jaszak waar de koekjes in zitten. Ik vond het heerlijk met zo'n vrolijke knul op pad te zijn geweest. Hij springt alleen in het begin wat aan de riem en wanneer hij het spelletje heel erg leuk vindt. Het is een jonge knul die nog veel te leren heeft, maar zo ontzettend lief. Hij is ook zeker niet vies van kroeltjes.

Alles wat hij wil is een net zo'n vrolijke baas en een lekkere mand. En natuurlijk lekker er op uit gaan.

Dani

2008-11-18T18:26:00.007+01:00

Vandaag was het weer wandeldag. Ik zag dat het weer op regen stond, maar liet me niet tegenhouden. Op naar Storm. Toen ik aankwam bij de Dierenstee, zag ik dat zijn hok leeg was. En in de wei stond Wolf. Het begon te kriebelen van binnen, zou het ...... Maar het kon natuurlijk ook dat hij was gaan wandelen met een andere vrijwilliger. Eenmaal binnen hoorde ik het goede nieuws. Storm heeft een nieuw baasje. Wat ben ik blij voor hem. Hier doe je het voor. Ik mis hem natuurlijk wel erg, want hij was een lieve wandelmaat. Maar dit is duizend keer fijner, een eigen mand en een lieve baas en zelfs met de katten in het gezin kan hij goed overweg. Zie het berichtje bij Storm. Ik wens Storm en zijn baasje een heerlijk leven samen.

Ook Isabella en Henkie hebben een liefdevol thuis gevonden. Ook zij een heerlijk leven toegewenst met hun personeel.

Vandaag moest ik dus een nieuw maatje mee nemen om te wandelen. En dat werd Dani. Ze is pas 1 jaar oud, en erg sterk. Ik moest mijn spieren dus gebruiken. Ze is erg lief en begroet me met een lik. Het hondenkoekje wordt zachtjes aangenomen. En daar gingen we. Ze was een beetje onstuimig en probeerde in de riem te bijten. Maar dat is meer van enthousiasme dan dat ze moedwillig de riem wil stuk bijten. Daar het ongewenst gedrag is zeg ik zeer resoluut nee en hou de riem even heel kort. Ze probeert het nogmaals, wanneer ik haar wat losser laat en herhaal het nee en de korte riem. Dan is het over. Ze wil me alle kanten op trekken en heeft er zin in. Ik laat haar aan 1 kant van de weg lopen en probeer haar te corrigeren waar nodig. Ze lapt dat al snel aan haar zogeheten laars. Maar uiteindelijk lijkt ze het toch te begrijpen. Het is nog een jonge hond en moet echt nog wat leren. Ze is nu al beresterk, dus moet je stevig in je schoenen staan. Ze is heel allert op me, maar wil ook van alles onderzoeken. De auto's die langs rijden zijn erg interressant en ze wil er dan ook achteraan. Ook wil ze van alles opeten wat er voor haar bekkie komt, van gras tot paardenpoep. Dan moet je kracht genoeg hebben om haar daar bij weg te houden. De blaffende honden op het erf van een huis, vindt ze interressant, maar reageert er niet echt op en laat zich met een kort 'kom' meenemen.

Ze vindt het leuk om te rennen met je. Maar pas op, hou jezelf in de gaten, want ze trekt je zo omver. En met een stok ravotten is ook erg leuk. Ze sjauwt de stok mee en springt op de gegooide stok af. Ze geeft het nog niet zelf terug, maar is hierin erg onvermoeibaar. Wanneer ze afgeleidt wordt is ze de stok vergeten.

Kortom een lieve, krachtige hond die graag een eigen mand wil.

We waren samen kleddernat en modderig toen we terug kwamen. Ze gaf me nog een lik ten afscheid en dook toen op haar etensbak af.

Ze is inmiddels weer terug bij haar baasje. Ik ben erg blij voor haar en Dani. Dani heeft haar liefde nodig. Ik was vanmiddag met haar aan het wandelen en we kregen een flinke hagelbui op ons koppie. Ze werd er na de eerste schrik helemaal vrolijk van. Ze hapte naar de hagelstenen en was helemaal jolig. We zagen er dan ook niet meer uit na onze wandeling.

Het ga je goed lieve meid.

Mopje

2008-11-10T20:09:00.003+01:00

Dit is Mopje,

Mopje is een gecastreerde kater van 9 jaar die een beetje, ahum, overgewicht heeft. Een beetje maar hoor, vindt hij zelf. Mopje lijkt het leiderschap te hebben over de kamer waar hij in verblijft, maar ik heb hem alleen goedmoedig anderen op zijn plek zien zetten. Hij krijgt van mij dan ook steevast de eerste kroeltjes, voor ik naar de andere ga. Hij komt ze ook zelf halen en schurkt dan lekker tegen je aan. Het is echt een lieve knuffel.

Hij houdt van warme plekjes, maar zit ook graag in de buiten ren. Vandaag vond hij de wind niet zo fijn en bleef lekker in zijn mandje aan de verwarming. Hij kwam er alleen even uit om mij te begroeten.

Vorige week was hij nog kat van de week bij de Dierenstee.

Hij wil zo graag een warm eigen plekje. En zeg nou zelf kun je die mooie gele ogen weerstaan....

Mopje heeft een een eigen mandje gevonden. Veel knuffelplezier met elkaar.

Wolf

2008-11-10T19:56:00.005+01:00

Vandaag heb ik ook nog een wandeling met Wolf gemaakt.

Wolf is een grote Duitse Herder. En met een macho uitstraling.

Daar het onze eerste wandeling samen is kan ik alleen vermelden wat ik nu van hem zag. Wolf is geen hond voor binnenshuis, maar meer voor op de boerderij, waar hij lekker op het erf kan rondstruinen en huis en haard kan bewaken. Hij kwam op mij over als een lieve hond, die heel allert is op jou. Hij loopt lekker voor je uit, maar kijkt steeds naar je om. Onderweg vond hij een superstok en die moest mee. Ik kreeg mee dat hij soms in de riem beet, maar door de stok die hij de hele wandeling meezeulde, heeft hij dit niet gedaan. Ik probeerde een foto te maken van hem en de stok, maar hij was zo enthousiast aan het spelen en toen ik knielde om de foto te maken kwam hij steeds naar me toe. De foto is dan flink onscherp maar wel koddig. Dat hij wel degelijk kan poseren zie je aan de foto hierboven.

Hij is gek op hondenkoekjes en houdt je jaszak waar ze in zitten goed in de gaten.

Ik had al gemerkt, wanneer ik een andere hond terug kwam brengen, dat hij dan hard gaat blaffen. Dus denk ik niet dat hij gezelschap van een andere hond wil. Hij is 6 jaar. Kinderen en katten zijn ook niet aan te raden, als speelkame-raadjes.

Een consequente benadering is wel aan te raden.

Storm in dubbelvoud

2008-11-10T19:47:00.005+01:00

Het hele weekend was het al raak. STORM. En vanmiddag begon het weer heel hard te waaien. En heel geleidelijk aan begon het licht te stormen.

Ik ben vanmiddag toch naar de Dierenstee gegaan om een wandeling te gaan maken met Storm. En een hond met zo'n naam, moest toch tegen die harde wind kunnen. Nou, dat viel een beetje tegen. Wanneer we strak in de wind liepen, of de wind kwam hard van opzij, dan gingen zijn oren plat in de nek en keek hij me aan met zo'n blik: wilde je echt een eind gaan lopen met dit weer?

Tja zijn naam dankt hij waarschijnlijk aan het onstuimige karakter van hem. Net als de novemberstormen, is hij heerlijk onstuimig.

Maar we maakten toch een wandeling van ongeveer 2 uur. En aan de kroeltjes die hij me soms gaf, hoop ik toch af te lezen dat hij er wel een beetje van heeft genoten.

Ik miste ook een aantal katten toen ik in de hal kwam.

De kleine rooie, die nog zo lekker bang naar je blies en Jimmy, het katje waar ik al eerder over schreef.

En wat blijkt, er zijn geloof ik 8 katten geplaatst de afgelopen dagen.

Dan begint mijn hartje een beetje te zingen. Dan kan mijn dag niet meer stuk.

En zelfs Muis, die zo lekker voor zich uit kon schreeuwen, maar in zijn hartje gewoon een heerlijke kroel is, is naar een eigen mandje vertrokken. Ik zal zijn aandachttrekkende gemauw wel een beetje missen, maar wat ben ik blij voor hem en de anderen. Ook het kleine zwartje, ben even zijn naam kwijt, in de hal krijgt van de week een eigen huisje. Ik heb hem nog even flink genuffeld.

En dat is goed nieuws allemaal. Heerlijk, nu de rest nog.

Sjakie

2008-11-06T17:24:00.002+01:00

Dit is Sjakie. Hij is een mooie grijze kater. Hij is soms wat afwachtend, maar vindt een aai over zijn bol heerlijk. Hij wil ook graag op schoot. Je moet hem even de tijd geven om aan je te wennen. Kammen vindt hij even leuk, maar niet te lang. Andere katten om zich heen vindt hij wel goed, maar toont respect voor de baas in zijn kamertje. Hij kan je een beetje zielig en smekend aankijken.

Ik leerde hem kennen toen ik voor de eerste keer bij de poezen ging kijken. Hij zit in dezelfde kamer als Tinus. Om de één of andere reden vind ik dat de poezen in dat kamertje wat extra aandacht nodig hebben.

Sjakie is een zwervertje van ongeveer 6 jaar. Dus is het niet bekend of hij met honden of kinderen samen kan.

Maar het is zo'n lieve rustige vent. Hij vindt een warm plekje bij de verwarming heerlijk, maar zit ook graag in de buitenren te kijken naar wat er om hem heen gebeurt. Wordt het hem te druk dan kruipt hij even weg om de zogeheten kat uit de boom te kijken. Maar laat zich snel verleiden met een vriendelijk woord. En wanneer je bij hem gaat zitten, dan komt hij je vanzelf kopjes geven.

Wie geeft dit kereltje een kans. Hij is prachtig blauw/grijs van kleur. En voelt aan als fluweel.

Hij zoekt een rustig baasje. Die hem lekker vertroeteld en hem gewoon kat laat zijn.

Storm in de mist

2008-11-04T17:47:00.007+01:00

Vanmiddag weer met mijn vriendje Storm gewandeld. Ik ben helemaal weg van hem. Het is zo'n lieve hond. Hij moest vanmiddag eerst op de foto voor op de website van de Dierenstee: http://www.dierenasiel.hoekschewaard.nl . Maar hij zag mij en wilde maar 1 ding en dat was wandelen. Dus van de foto kwam ws weinig terecht. Achteraf toch nog wel een foto gelukt. Ik heb aangeboden dat ik een mooie foto van hem zou opsturen. Want hij moet aan een nieuwe baas. Een baasje dat heel zorgzaam is voor hem en hem niet te veel alleen laat. Hij is 4 jaar oud. En echt zo heerlijk onstuimig. Toen ik de foto hierboven van hem maakte kwam hij me helemaal in mijn haren kroelen. Ik ga het moeilijk krijgen als hij opgehaald wordt, maar ik gun het hem wel heel erg.

Terwijl ik met hem terug liep, liep ik te fantaseren dat we samen thuiskwamen, pootjes droog en schoon maken en dan lekker bij de openhaard met een warme kop chocomelk en samen genieten. Helaas blijft dat een droom. Mijn acht bengels willen daar vast niet aan. En daar hij een kruising is met een Husky, is het niet verstandig om hem bij poezen te plaatsen, denk ik. Ik doe het maar met wandelen en knuffelen als ik hem op ga zoeken.

Hij was trouwens iets minder bang van de schapen en ook niet meer zo schrikkerig.

Wat ook leuk was om te horen is dat Rex de labrador is geplaatst. Helemaal naar Venlo. Wat een geluk heeft hij. Ze gaan hem goed verzorgen. Ik ben erg blij voor hem. Ook Luna een Jack Russeltje is geplaatst. Ik neem mijn petje af voor haar nieuwe baasje. Ze is niet de makkelijkste, maar ik hoop dat ze gaat inzien dat er mensen zijn die voor haar willen zorgen en haar een kans geven.
Ook Doeba een oudje die ik vandaag op de blog had willen plaatsen heeft een nieuw personeelslid gevonden. Doeba was een schattig en lief wit poesje van 12 jaar. Ik wens haar nog vele heerlijke jaren toe.
Helaas zit op haar plekje nu een nieuw poesje, een zwervertje, die er niet uit ziet. Hij knort en mauwt naar je en is rood/wit. Nog een beetje wild van zijn avontuur denk ik. Maar ik kon hem goed aaien. Heel toepasselijk hebben ze hem Schoffie genoemd. Hopelijk knapt hij een beetje op van de liefde volle verzorging.

Tinus

2008-10-28T19:03:00.002+01:00

Dit is Tinus, een rood/witte pers. Ik moet zeggen dat dit nu een favorietje is van mij. Vooral ook om dat hij er zo gehavend uit ziet. Het moet een echte liefhebber zijn die hem in haar of zijn hartje gaat sluiten. Want moeders mooiste is hij niet, ook al vertel ik hem wat anders.

Het is een zwervertje. En ongeveer 8 jaar oud.

Toen ik hem leerde kennen zaten er veel klitten in zijn vacht. En hij heeft een kaal staartje met op het eind een plukje.

Tijdens het kammen ging hij knorrend op schoot liggen en viel toen in slaap.

Hij is een beetje afwachtend. En heeft respect voor de andere katten die in zijn ruimte lopen. Maar probeert wel zo snel mogelijk mijn schoot voor zich zelf op te eisen. Het is een echte lieverd met een goed karakter. Hij knort en kroelt, geeft kopjes en ligt graag met zijn kop in jouw hand te slapen.

Storm

2008-10-28T18:42:00.005+01:00

Dit is Storm. Het is een heerlijke knul met pit. Hij trekt een beetje aan de lijn in het begin maar dat is pure enthousiasme. Hij vindt het heerlijk om een lang eind te lopen. Hij is heel nieuwsgierig en besnuffelt alles. Hij schrikt wel van harde geluiden en springt dan in de lucht of vertoont vluchtgedrag. Hij schrok ook van een te vrijpostig schaap. Maar hij wilde wel op een pony af die we tegen kwamen. Hij is snel te corrigeren en luistert naar het commando zit. Een beloning vindt hij dan wel op zijn plaats. Hij is erg lief. Had wat moeite met het aanlijnen, begrijpt niet helemaal wat je dan van hem wil. Reageerde niet echt op de andere honden.

Ik vond het een heerlijke vriend om mee te lopen.

Hij is uit huis geplaatst omdat hij niet alleen thuis kan blijven. Blafte dan hard.

Ik heb hem horen blaffen toen ik weg ging. Hij heeft naar mijn inziens verlatings angst.

Rex - bruine Labrador

2008-10-25T14:53:00.002+02:00

Vanmiddag weer naar de Dierenstee geweest. Ik had een korte wandeling vandaag. Er waren zoveel vrijwilleggers dat bijna alle honden al waren uitgelaten. Alleen Rex zat er nog op te wachten. Rex is een lekkere kroelkont. Het is een labrador reu. Hij kan niet zo lang lopen, zijn botten zijn niet goed gegroeid toen hij klein was. Hij houdt van korte wandelingen, ook al wilde hij eigenlijk nog wel verder, maar vanwege zijn botten is een half uurtje genoeg. En hij trekt ook flink aan de riem. Maar o wat wil hij graag knuffelen. Luistert goed naar zijn naam. Maar commando's volgt hij niet direct op. Hij heeft een ooglidcorrectie ondergaan daar zijn oogleden naar binnen waren gekruld. Hij wordt er nog voor behandeld.

Hij kan samen met een andere hond. In ieder geval met een teefje.

Vanmiddag werd hij voor het eerst in de wei bij een herdershond teefje gezet en dat ging prima. Hij is zeer speels. Wanneer ik hem wilde fotograferen en op mijn knieën ging zitten kwam hij gelijk naar me toe voor een dikke knuffel. Dus foto's maken kon ik wel vergeten. Hij is bij zijn vorige baas nooit in huis geweest.

Inmiddels kan hij ook weer wat langer lopen. Het gaat erg goed met hem.

En hij heeft een nieuwe baas gevonden. Heerlijk voor hem.

Sanne - Rottweiler

2008-10-25T14:51:00.000+02:00

Vandaag ging ik weer naar de Dierenstee om met Bo te gaan wandelen.
En welk een verrassing wachtte mij. Bo was net voor dat ik kwam opgehaald. Ze heeft een nieuw thuis gekregen in de buurt van Zoetermeer.
Wat ben ik blij voor haar. Ze verdiende dit echt.
Ik heb van haar genoten tijdens de wandelingen. En ik hoop dat ik haar ook een plezier heb gedaan met onze wandelingen.
Dus nu moest ik op zoek naar een nieuw wandel maatje.
En dat werd Sanne.
Sanne is een mooie rottweiler teef. Ze is ontzettend aanhalig. Je kunt haar geen groter plezier doen dan over haar kop aaien.
Sanne is een vondeling. Ze is er nog niet zo lang. Dus is er nog niet te veel informatie over haar.
Wel weten we dat ze er niet van houdt om over haar flanken geaaid te worden. De dierenarts zegt dat ze daar echt pijn aangeeft.
Helaas is zij waarschijnlijk het slachtoffer geworden van een heel onnadenkend iemand. En is zij ws hard geslagen of geschopt in die streek.
En dat is zo jammer. Want ze is een lieverd.
En ze houdt van wandelen. Ze is ook heel voorwaarts, maar trekt niet aan de lijn.
Ze vindt andere honden erg interessant, maar of ze ook samen met een andere hond kan.
Ze kan helaas niet op de wei staan, daar ze graaft en dan is ze zo weg.

Ik hoop dat ook zij een nieuwe lieve en zorgzame baas gaat krijgen. Ze zal veel aandacht moeten krijgen.
Wat ik echter wel merkte is dat ze in ieder geval het commando 'zit' wel kent. Al moet je dit wel heel direct zeggen. Ze is gek op hondenkoekjes en houdt je in de gaten als je hand naar die zak gaat. Haar staart kwispelde de hele weg.

Opnieuw op stap met Bo

2008-10-25T14:49:00.000+02:00

Het was weer een heerlijke dag. En dus besloot ik Bo weer op te halen voor een wandeling. Ze stond al in de wei te kwispelen en was bijna niet te houden. Wat een enthousiaste hond. Ze sprong en danste aan de riem en ik voelde weer haar kracht.

Okee, ik voel nog steeds al mijn spieren in mijn rug, armen en zelfs in mijn benen van onze eerste wandeling. Maar ben vast besloten om haar deze wandeling wat meer vaardigheden aan te leren.

En tot mijn verbazing reageerde ze, nadat ik het al vele malen met lichte dwang had geprobeerd, op het commando zit. Twee maal deed ze het na het commando. Daarna vergat ze het weer net zo snel. En wanneer ik haar er voor beloonde ging ze gelijk weer staan. Maar ik vond het erg knap van haar. Ook het op auto's af gaan probeerde ik in te dammen. Wanneer er een auto op ons kwam afrijden, liet ik haar stil staan en hield haar kort. Ze leek dat sneller op te pikken en deed het een paar maal uit haar zelf als er een grotere auto langsreed.

Weer belonen en ze kwispelde dat het een lieve lust was. Ze is dus echt leerbaar. Ik stel geen hoge verwachtingen aan haar. Het wandelen moet voor ons allebei plezierig zijn. Maar een labrador werkt graag. En daar waar het maandag zo'n anderhalf uur duurde voordat ze niet meer zo hard trok aan de riem gebeurde dit vandaag al na 45 minuten. Ze liep dan heel ontspannen met slappe riem naast me en hijgde ook gelijk niet meer zo. En toen ik een bankje zag en daar even op wilde uitrusten wilde ze maar verder. Ze piepte zachtjes, zo van kom nou ik wil lopen. Een knuffelpartij, daar was ze wel voor in en geeft als een wel heel grote poes, kopjes met haar hele lichaam.

Ik ben blij haar in deze heerlijke uurtjes van samenzijn even deze aandacht te kunnen geven.

Bo - zwarte Labrador

2008-10-25T14:46:00.001+02:00

Ik maak graag wandelingen door de Hoeksche Waard. En dat kunnen best wel lange wandelingen zijn.

En soms wandel ik langs het dierenasiel te Numansdorp. Dan zie ik honden in de afgeschermde wei rondrennen. Zo ook een lange tijd geleden. Toen zag ik een kleine bull terriër kwispelend naar me kijken. Nu heeft dat hondenras niet mijn directe voorkeur, maar deze stal mijn hart. Tijdens de wandeling zette dit beestje mij aan het denken. Ik zou best eens een hondje mee kunnen nemen tijdens mijn wandelingen. Maar het kwam er steeds niet van.

Vandaag toch maar langs gegaan en gelijk en afspraak voor vanmiddag gemaakt.

Ik kreeg vanmiddag Bo mee. Dit is een Labrador teef die er pas een week zit. Ze houdt van lopen. En dat merkte ik al snel. Ze was niet te houden en supersterk. Ik haalde mijn jas uit de auto, ze wilde wel graag mee met de auto. Maar de afspraak is dat de honden niet met de auto mee gaan. En zo begonnen Bo en ik aan de wandeling. Haar neus stond voorwaarts en dat gingen we dan ook.

Het is een lief meiske, die je graag een knuffel geeft. Ik merkte al snel dat ze ook gek is van water. En ik voelde na een kwartier mijn bovenarmen al. Ze trekt hard aan de riem om voorwaarts te gaan. Ze heeft geen kaas gegeten van stop, ho, zit of lig enz. Ze luistert wel goed naar haar naam. Haar tong hangt al na een 20 minuten constant uit haar bek en ze hijgt flink. Ze trekt dan ook erg hard aan de riem. En dat blijft ze doen. Bijna de hele wandeling. Niet moe te krijgen denk je dan. Maar na goed 1,5 uur begint de trekkracht iets af te nemen en komt ze wat meer naast me lopen. Ze is heel nieuwsgierig en vindt paarden en geiten erg interessant. Maar ze stuift er niet op af. Ook fietsers en auto's kijkt ze na, maar grote auto's, tractors en vrachtwagens vindt ze niet fijn, blijft dan automatisch dichter bij me lopen. Alleen een plas water kan haar dan afleiden.

Toen we terug kwamen bij het asiel liep ze gelijk naar mijn auto toe en bleef even staan. Tja, dat is het moeilijke, ik kan haar niet meenemen naar huis. Dat vindt de poezenbende thuis vast geen goed idee. Ik heb me ook voorgenomen om me niet te hechten.

Bo is een vreselijke lieverd en verdient een thuis met veel liefde, het liefst met veel ruimte om los te lopen. De slipketting is niet zo goed voor haar, ze trekt zo hard dat je bijna denkt dat ze zich keelt. Misschien valt haar nog te leren dat ze niet zo moet trekken. Ze is heerlijk enthousiast. Ik weet niet of ze met katten samen kan, maar wel met een andere hond. Ze kwam met een andere hond samen in het asiel terecht. Ik ben geen kinderen tegengekomen dus dat weet ik ook niet.

Je moet alleen wel sterk genoeg zijn om tegen haar kracht op te kunnen.

Ze verdient het.

Tja ik hoop zo ook een beetje bij te dragen aan het plaatsen van de honden aldaar. En er zitten een hoop liefjes bij. Helaas zitten er nu ook al tegen de 60 poezen van wit tot rood en gemarmerd. Ik heb ook een aantal kleine poesjes gezien. Echt heel jong nog. Ik mag daar eigenlijk niet naar kijken van het thuisfront, want 8 eigen poezenbeesten is echt genoeg.